شرح زندگاني خواجه محمد پارسا

خواجه جلال الدین (یا شمس الدین) محمد بن محمد بن محمود الحا�ظ البخاری از بزرگان سلسله نقشبندیه و از اصحاب و خل�ای خواجه بهاءالدین محمد نقشبند و از رجال معرو� و منتقد دوران تیموری است. او به سال ۷۶۵ در بخارا زاده شد و چون از پيشروان نقشبنديه بود با عنوان خواجه خوانده شد و لقب پارسا را پير و مرشدش خواجه بهاءالدين به او داد. خواجه محمد از عالمان جامع معقول و منقول بود و پس از مرگ خواجه بهاءالدين تا مدتي رياست نقشبنديان با او بود. وي در سال ۸۲۲ در هنگام بازگشت از مکه در مدينه در گذشت و در همانجا مد�ون شد.

از خواجه پارسا آثار متعددي به �ارسي در شرح مسايل عر�اني بنابر طريقت نقشبنديان باقي مانده است که معرو�ترين آنها عبارتند از: �صل الخطاب- کتابي در شرح کقامات خواجه بهاءالدين نقشبند بنام انيس الطالبين و عده السالکين- رساله قدسيه- کتاب تحقيقات- ت�سير سوره �اتحه الکتاب- رساله کش�يه- شرح �صول الحکم و جر آن. همه اين آثار به نثر خوب و روان پارسي نوشته شده است.



مرجع: تاريخ ادبيات ايران- جلد سوم- تالي� دکتر ذبيح الله ص�ا